فهرست مطالب
درمان یبوست در بیماران مزمن کلیوی
درمان یبوست در افراد عادی هم پیچیده و مشکل است چه برسد به بیماران کلیوی! و وقتی این موضوع مهمتر می شود که بدانیم طبق آمار ۷۴ درصد از افراد بشر حداقل یک بار دچار یبوست نیاز به درمان دارویی می شوند!
مثل تمام دارو درمانی های بیماران کلیوی که نیاز به وسواس تعیین دارو و تعیین دز دارند، یبوست در این افراد هم دارای ملاحظات و احتیاطهایی است که در این مقاله خلاصه شده در سایت فارماوب بدان می پردازیم
گزینه های ملین در بیماران مبتلا به بیماری مزمن (کلیه ملینهای توصیهشده در یبوست)
ملینهای اسموتیک (عدم جذب، ایمن برای دیابتیها):
- لاکتولوز: اثر طی ۲۴-۴۸ ساعت، ۱۵-۳۰ میلیلیتر خوراکی روزانه، ممکن است نفخ ایجاد کند.
- پلیاتیلن گلیکول ۳۳۵۰: اثر طی ۴۸-۹۶ ساعت، ۱۷ گرم خوراکی روزانه.
ملینهای محرک (اثر طی ۶-۱۲ ساعت، امکان تحملپذیری با مصرف منظم): - گلیکوزید سنا: ۸.۶-۱۲ میلیگرم قبل از خواب در صورت نیاز.
- بیزاکودیل: ۵ میلیگرم قبل از خواب در صورت نیاز.
نرمکنندههای مدفوع (اثر طی ۱۲-۷۲ ساعت، نیاز به مصرف کافی آب): - دوکوزات سدیم: ۱۰۰-۲۰۰ میلیگرم روزانه.
- دوکوزات کلسیم: ۲۴۰-۴۸۰ میلیگرم روزانه.
شیافها/انما (فقط برای مصرف موردی، نه طولانیمدت): - شیاف گلیسرین یا بیزاکودیل: اثر طی ۱۵-۶۰ دقیقه، یک شیاف در صورت نیاز
- انما: اثر طی ۲-۱۵ دقیقه، یک انما در صورت نیاز
با احتیاط مصرف شود
فیبرها ( پسیلیوم، پلی کربوفیل کلسیم) – نیاز به مصرف بیش از ۲۵۰ میلیلیتر آب، ممکن است جذب داروها را تغییر دهد.
عدم توصیه به مصرف
ملینهای حاوی منیزیم (خطر هایپر منیزیمی). ملینهای حاوی فسفات (خطر هایپرفسفاتمی). روغن معدنی (کاهش جذب ویتامینهای محلول در چربی، خطر آسپیراسیون). پلیاتیلن گلیکول به همراه الکترولیتها (عدم تعادل الکترولیتی، از دست دادن زیاد آب). سوربیتول ۷۰٪ (خطر نکروز روده، مخصوصاً همراه با رزینهای باندکننده پتاسیم). ملینهای حاوی پتاسیم (خطر هایپرکالمی).
